(Her ikisi de insanları mutsuzluğa sürüklüyor)
Herkesin bir hikayesi var.
Bugün durakta otobüs beklerken, iki koltuk değneği ile 70 yaşlarında bir bey yavaş adımlarla önümden geçti.
Her iki adımını da zor atıyordu. Ayaklarını çektirerek yürüyordu.
Biraz sonra ayağa kalktım, durak önünde beklemeye başladım.
Baktım tekrar bana doğru yürüyor.
Yaklaştım yanına merhaba dedim.
-Çok geçmiş olsun, doktor yürüyüş mu verdi?
– Hayır, doktorun bir önerisi olmadı, yaş ilerliyor kemik ve kaslarım için ben kendim yürüyorum.
1984 yılında kaza yaptığını söyledi.
Tekrar geçmiş olsun dileklerimi ilettim, saglik diledim.
Teşekkür ederek aynı yavaşlıkla ilerledi. Arkasından baktım, bir süre.
Bir anlık kaza, 39 yıl geçmiş aradan. Saniyelerin değeri işte burada. İçim burkuldu.
Ortadogu’da yaşanan acı ve göz yaşlarını düşündüm. Kendi yurtlarından kovulan Filistinlilleri. Ölen çocukları, engelli haline gelen bütün canları.
Durdurulamıyor vahşetleri. 21. y.y’ da insanlığın geldiği durum bu işte.
Bu gidişten herkes sorumludur. Cumhuriyetin, demokrasinin, laikliğin kıymetini bilmeyen herkes sorumlu.
Bir anlık hata, insanın 39 yıl rahat yürümesine engel oluyor.
Laikliğin kıymetini bilmeyen uluslar yüzlerce yıl bunun acısını çekiyor.
“Insanlar yaşamadan öğrenemez derler, yaşamadan öğrenilmez felsefesi, öğrenmeden yaşamayı seçenlerin ideolojisidir” demişler ünlü felsefeciler.
Tarihten ders almayanların, bilimi öncelemeyenlerin getirdiği sonuçtur bu işte.
İsrail ve Filistin’de, hataların tekrarı binlerce canı yok etti. Engelli bıraktı. Acılar yürekleri dağlıyor, hele de içinde olanları.
19.10.2023
ÖD