Orman Genel Müdürlüğü 184 yıllık ülkemizin en köklü bir kurumu idi. Tarihsel süreç içinde bütünsel olarak kurumsal sosyal sorumluluğu gereği etkin ve etkili görev yapma anlayışı vardı.
Kuruluşundaki hiyerarşik yapısı, disiplini, özgüvenle işini iyi yapma arzusu tepeden tırnağa güven içinde hissedilirdi.
Ormanların korunması ve geliştirilmesinde özverili hizmet anlayışı fedakârca sürdürülürdü.
Genel Müdürlüğün internet sayfası da işi gibi şeffaf ve tüm çalışanlara açıktı. Bakınca insan bu kurumda çalışmanın güvenini hissederdi.
Bu günlerde kurumun internet sitesine bir bakayım dedim.
Tesadüfî olarak iki Orman Bölge Müdürlüğü sayfasını inceledim. Altı ay içinde iki Bölge Müdürlüğünde de Orman Işletme Müdürlerin % 50’sinin değiştiğini gördüm.
Ayrıca önceden üst yönetimdekilerin özgeçmişleri yazılırdı, kaldırılmış.
Taşrada Bölge Müdür Yardımcılarının ve Şube Müdürlerinin ismi çıkardı, özgeçmişleri yazılırdı, silinmiş.
Işletme Müdürlerinin fotoğrafı ve ismi duruyor ama, sadece işletmenin kısa tanıtımı var.
Şeflikler itibariyle liste olurdu, fotoğrafları konulurdu. Onlarda yok edilmiş.
Konjoktüre göre yeni bir konum alma mantığı akıllara geliyor. Sadece biraz düşündürücü. Açık ve şeffaf bir site, biraz gözlerden mi kaçırılmış ne ?
Bu teşkilatta çalışanlar; son yıllarda, daha doğru dürüst Işletme Şefliği bile yapmadan, Genel Merkez’de özel kalem müdürü yapılıp, sonra filili olarak Ankara ‘da olmasına rağmen, isminin Kütahya Orman Bölge Müdürlüğünün internet sitesinde Bölge Müdür Yardımcısı olarak görülmesi, daha sonra da Bölge Müdürü yapılması uygulamaları da gördü.
Tüm teskilatin en alt kademesinde çalışan kuruma gönül verenler etik dışı uygulamaların elbetteki farkında.
Bu düşüncelerimi bu siteyi bilenlerin düşünce ve dünyalarına bırakıyorum.
×××
Asıl, yaklaşık bir yıl önce 23.02.2022 tarihinde Orman Genel Müdürlüğünün bilgisine kadar ulastırdığım düşüncelerimi aynen burada da paylaşmak istiyorum.
Yarınlarda yeni bir düzenleme fırsatı çıkınca, bu düşüncelerimin dikkate alınmasını çok arzu ederim.
AYNEN AKTARIYORUM
Rotasyondan önce kurumumuzda bir vefa duygusu vardı. Bir Bölge Müdürlüğünde tüm teknik elemanlar, Bölge Müdüründen, İşletme Şefine kadar herkes birbirini iyi tanırdı. Çalışmalarını bilirdi.
Genelde bir Bölge Müdürü, o Bölge Müdürlüğünde çalışmış insanlardan seçilirdi. O da tüm teknik elemanları genelde tanırdı. Çalışmalarını bilirdi.
Disiplinin, işini iyi yapmanın yanında, insanı açıdan da gönül bağları oluşurdu. Bir sorun yakalandığında; bir istismar, bir kasıt, bir suç olmadıktan sonra, hatanın neden yapıldığı ilgilisi ile görüşülüp, dinlenilirdi. Bilgisine başvurulurdu. Ailesi, çocukları önemsenirdi. Güven duygusu sağlanırdı.
Rotasyondan sonra ne yazık ki bu vefa duygusu erozyona uğradı. Herkes bir yerden bir yere taşındı. Kurum içinde çok hızlı yer değişimi yaşandı. Bölge Müdürleri, doğudan batıya, güneyden kuzeye çok hızlı değişti.
İşletme Müdürleri daha işletmesini tanıyamadan başka bir işletmeye, aynı şekilde İşletme Şefleri daha ormanlarını tanımadan, yollarını öğrenmeden, halkla gönül bağı kuramadan başka bir Bölge Müdürlüğüne tayin oldu.
Bölge Müdürlüklerinde birbirlerini tanıma fırsatları ve zamanları azaltıldı. Dostluklar ve gönül bağları kurulamadı. Herkes birbirine yabancı gibi kaldı. Yükselmek için birbirinin kuyusunu kazma duygusu arttı. Güven duygusu zayıfladı. Kimse birbirine güvenemez oldu. Çıkarcılık, bencillik ve ego ön plana geçti.
Bir Makama gelenler, mahiyetindekilerine ‘’Ego’su şiddetinde baskı kurmanın yolunu seçer oldu. Stresli, enerji düşürücü ego davranışları arttı. Teşkilatta bencilce ego baskısı yaşanılır oldu.
Liyakat ön plana alınmayınca, bir şekilde öne geçenler, geride olanları önemsemez oldular. Değersizleştirmek istediler. İşini iyi yapanlar, dürüst ve güvenilir olanlar, tecrübe sahibi olanlar atıl duruma itildiler.
Bu teşkilatta doğru dürüst İşletme Şefliği yapmadan, mesleğimizin en zorlu iş birimi olan damgasını doğru dürüst yapmadan onlarca kişi Daire Başkanı yapıldı, Bölge Müdürü yapıldı.
Herkes bu gerçekleri görüyor, biliyor, ama söylemiyor. Bu bakımdan ne yazık ki, pozitif enerji zayıfladı. Bu da işini severek yapmak isteyenlerin enerjisini emdi. Mesleğine karşı ilgisini, sevgisini ve yaşam enerjisini düşürdü.
Göstermelik, reklama yönelik çalışmalar iyice gün yüzüne çıktı. İşini sevgiyle ve aşkla yapanların ışığı söndürüldü.
Ne yazık ki, keyfi ego tatmini fırtınasından bende nasibimi aldım.
23.02.2022 tarihindeki bu düşüncelerim tabi ki hiç dikkate alınmadi. Bundan sonra alınır mı göreceğiz.
×××
Ulkemizde bu millete en uzun sure İşletme Şefi olarak layiki ile görev yapmanın özgüveniyle bu teşkilata söyleyeceğim bir sözüm vardı, onu da bir yıl önce söyledim.
Ayrıca 10(on) yıl severek Işletme Müdürü olarak hizmet etmenin gururu ile sözlerimi sakınmadan ifade ettim.
2017 yılından itibaren de çok şey değişti. Bu millete sevgiyle, dürüstçe görev yapanlar, bu değişiklikleri de çok iyi biliyorlar.
Yeni bir dönemde, yeni bir konjoktürde liyakatın takipçisi olacagim.
Yeni şeyler söylemenin ve uygulamaların zamanı gelmiş mi hep birlikte göreceğiz.
22.03.2023
Özgen DURSUN
Orman Yük Mühendisi
Not: 21 Mart Dünya Ormancılık Günü ve 22 Mart Dünya Su Günü OGM çalışanlarına kutlu olsun.
Bilgi güncelleme: 28.03.2023 tarihli Şair- Yazar Sayın Özdemir Ince’nin koşe yazısında konjonktür sözcüğünün türkçesinin topludurum olduğunu öğrendim. Buna göre yazının başlığını değiştirdim. Türkçe dil kullanmaktan yanayım. Öğrenmek için her türlü eleştiriye açığım.