Ağgül, yaşam ve enerji kaynağı idi. Çocukların, gençlerin korkusunu yendikleri mücadele alanı, yasam sevincinin umudu; zorlukları yenmenin yaşam suyu gibiydi.
Köy çocuklarını büyüleyen; suyunun soğukluğu, güneşin ısısı ile insanın hayalerini süsleyen koca göl du, Ağgül…
Şavşat Yeşilvadi köyünün dağlarında; kış aylarinda, kimsesiz sessizlik içinde, rüzgarın uğultusu ve bembeyaz kârın altında uzanırdı öylesine.
Yazları şenlikli ve eğlenceli geçerdi; kenarında, iki güzel adasında suya giren gençlerin ve seyreden kadınlı-erkekli insanların mutluluğunda.
2200 rakımlı yükseltide sonsuzluğa dalga dalga yayılırdı bir melodi eşliğinde…
Hep bir yaz ayını beklerdi. Sıcacık bakan insan gözlerinde, yaşamak ne kadar da güzeldi…(OD).
Değerli Nurbay Temur; ne güzel şiirle güzellik katmış, güzelim fotoğrafları ile süslemiş.
Anlam katmış, derinlik katmış, hayal katmış, ülkemizin her bir yanına dağılmış güzelim insanlarınızın hayaline ve umuduna.
Çok teşekkür ediyorum kendisine. Beni de götürdü dağların tepelerine.. Kondurdu bir kuş misali Aggol”un o güzelim sularına…
