Yaşamak Gülümsemektir:

“Bir gülümseme duygusu bulabilmektir”

15 gün önce geçirdiğim covitin etkisi; sonradan hafif bir öksürük ve nefes sıkıntısı ile devam edince; Bursa Şehir Hastanesinden bugün bir randevu alayım dedim.

MHRS’den Şehir Hastanesinden randevu alırken Görüs Cerrahisini gördüm. Hemen bu bölümü seçtim.

Hastahanede Göğüsün yerini sorunca; “Göğüs Hastalıkları Bölümü” de olduğunu öğrendim. Böylece yanlış bir bölümden randevu aldığımın farkına vardim😊😊

Göğüs Hastalıklarında kayıtta;

-Buraya değiştirebilir mısınız? Diye sordum.

-Olmaz, dediler.

Hemen yanındaki bir kadın görevli, iyi niyetli yaklaşımı görünce;

– Yeni bir randevu alin, dedi. 182 yi önerdi.

– Çok sonraya verirler, dedim.

-O zaman MHRS’den randevu alalım.

Hızlı bir şekilde 7 marta kendisi halletti.

Şimdi 12 gün beklemek yerine belki Göğüs Cerrahide muayene olurum diye gidip kayıt açtırdım. Doktora girdim.

– Yanlış yere gelmişsiniz, dedi.

– Farkindayim, Sayin Hocam, dedim.

– Bana diğer taraf için yardimci olabilir misiniz?

– Sistem gereği yapamam. Dedi.

Şimdi sabah yağmurda yağıyordu, günümü harcadım. Bir yolu olmalı diye düşündüm😊.

Bu sefer gidip, Göğüs Hastalıklarında bir doktordan yardımcı olması konusunda ricacı oldum. Gülümseyen bir yaklaşımım karşısında, bir pusula verince, kaydımı yaptırdım. Muayenemi oldum😊.

Kan tahlili ve röntgene gönderdi.

Kan tahlilinde sıra numarası alıp, beklerken, uzaktan ismim seslendi.

Koridordan geçip, köşeden bağırıyordu.

– Nerdesiniz? Dedi.

– Az daha sistemden atılacaktınız.

Seslenmesine ve bu yaklaşımına çok teşekkür edince;

-Cok iyi birine benziyorsunuz, biz daha kimlerle karşılaşıyoruz, ne sorunlar yaşıyoruz. Dedi. Enerji düşüren insanlara gönderme yaptı.

Meğer sıra numarasını 68 yerine 86 diye okumusum;))😊

Ona göre gostergeleri takip ediyordum😊

Sabah girişte, Göğüs hastanesi kadın sekreterine gülümseyerek günaydın deyip, bir şey danışırken, o anda yüzüme bakmayı kesti. Istem dışı yanından uzaklaşan bir arkadaşı ile konuşmaya başladı.

Sessizce konuşmasının bitmesini bekledim.

Sonra bana dönerek;

– Cok özür dilerim, dedi.

– Yok, lutfen kötü hissetmeyin, iyi niyetli olduğunuzu anladim, dedim.

Tekrar, tekrar özür diledi.

Bende teşekkür ettim.

Sonuç:

Nerde olursak olalım, hele bu pandemi döneminde insanlar çevrelerinde gülümseyen insanlar görmek istiyor.

Sokakta, işte, kötü bir dil, enerji düşüren sözcükler, insanların enerjilerini emiyor.

Gülümseyen gözler iyice azaliyor.

Insanlar genelde güzel yüzlü insanlardan hizmet almayı tercih ediyorlar. Bir bankaya gittiğimizde, gişedeki çalışanın güler yüzlü olmasını tercih ederiz. Bir doktora gittiğimizde de öyle😊

Ama hizmet alanlar çalışana güler yüzlü davranmayı pek düşünmezler.

Sağlık çalışanlarına, doktorlara, hemşirelere gülümsemeyerek bir merhaba demeyi unuturuz. Iletişimdeki ilgisizlik, bir sürü hizmet sorunlarını da beraberinde getiriyor. Hiç yere baskı, şiddet ve kavgalar yaşanıyor.

O açıdan yardımcı olma duygusu, sıcak ve içten, pozitif bir mesajla birlikte artıyor.

Her sorunun bir çözümü var, ısrar sonuç getirir düşüncesinin bir kez daha güzel bir örneğini yaşadım.

23.02.2022

Özgen Dursun