Çocukluğumuzda yılbaşı kartları gönderilirdi günler öncesinden. Dostlara, arkadaşlara, sevilenlere sevinç içinde postalanırdı. Postapulu özenle yapıştırılırdı zarfin ağzını kapatmadan.
Karlı, simli ve ışıklı olurdu kartpostallar. Kabarık, küçüklü büyüklü ön yüzü. Simli ve parlak. Güzel mi, güzeldi hemde çok.
Postacı bırakırdı kapılara, sürpriz olurdu bazıları. Ne kadar mutlu ederdi herkesi. Yeni yıla gülümseyen gözlerle girerdi herkes. Umutlu olunurdu hep. Yeni yılın umudu taşınırdı coşkulu yüreklerde.
Yılbaşına günler öncesi piyango bileti alınırdı. Saklanırdı cüzdanlarda günler boyu. Ha belki çıkar denirdi umutla. Şans ve kismet benden yana olsun bu yılda.
Gece TV karşısında saatler geçerdi neşeyle. Türküler, şarkılar, melodiler, sıkeçler, eğlenceli akardı gece evlerde. 23:00′ dan sonra piyango biletleri açıklanırdı, aralıklı dönen toplarla.
Hadi bana çıksın diye, gözler ekranda.
Renksiz, renkli, insanlik yaşam umudunda. O umutlar nerde kaldı şimdi? Bir bak çevrene, kimin umurunda.
Ne simli hayat kaldı, ne neşe içindeki
çocukluk. Ne de heyecanlı sevinç dolu kutlamalar. Ne de tv’de eğlenceli güzel programlar.
Bir sönük hayat kaldı geriye, bir de sönük gözler, yalnız yürekler:(
Yine de umutlan, güneş yine bir başka doğacak 2024 ‘e.
Kutlu olsun bu güzel gece hepinize. Yeni bir umut taşır, biten yılın son gecesi. Umuda uyansın yarının güzel çocukları.
Güzel günler elbette gelecek, beklesinler bıkmadan.
Yeni bur umut doğacak, her doğan taze güne.
Sağlıklı güzel geçsin bu bir yılın son gecesi. İyi dilekler dilensin, bari sözler kartpostallar gibi ışıklı ve güzel olsun.
Birleşsin insanlık güzelliklerde….
31.12.2023
Özgen Dursun