Insanlar tanıdım birbirlerine
Sırt dönecek kadar ilgisiz
Aynı dertleri paylaşsalar bile
Yetecek kadar sevecenlik dolu
Bir daha karşılaşmayacağı birine
Şair Kemal Özer nasılda sıcacık yerleştirmiş dizelerin arasına sözcükleri. Yüreğini koymuş sözcüklerin içine, insancıl bir ruh vermiş dizelerine…
“Sevecenlik” sözcüğünün kır kabuğunu gir içine. Nasılda huzurlu bir yaşam saklıdır, derinlikli, insanlıklı, mutlu.
Şairlerdir insanın içine oksijen veren, renk veren. Anlam katan, duygu katan, güzellik katan.
Karşılaşmayacağın birine bile yeteri kadar sevecenlikle bakan, ne güzel bir insanlik bu.
Zaten yaşamın özünde tüm canlılar yok mu? Insan da tüm canlıların içinde en gelişmişi, düşüneni değil mi?
Aklını kullanan, çıkarımlarla mantık yürüten, düşünce üreten. Düşünce örüntülerinden, yeni sonuçlar çıkaran.
Insan özü gereği yaşamdan alır değerini. Doğumla saygınlık kazanır. Can’ı gereği değer kazanır. Bu bakımdan saygı açısından herkes eşittir. Yaşı kaç olursa olsun, küçük büyük demeden.
Herkesin saygıda eşit bir doğası vardır.
Makamı ne olursa olsun.
Gözlerine aynı saygıyla bakılmalı küçücük bir çocuğun da.
Kin yok, husumet yok, düşmanlık yok.
ayrışmak yok, kötülük yok. Yürekten ve gözlerden gelen güzel bir sevgiyle bakmalı.
Barışta böyle kurulur, huzurda böyle olur.
Yaşamak huzur demektir, çevreye olumlu bir hava vermektir
Böyle gelişir toplumlar, kucaklaşır insanlar.
Böyle mutlu olur özgür ruhlu çocuklar.
Aynı dertleri paylaşana sırt dönmek yok.
Farklı düşünene kin beslemek yok.
Daha güzel olsun diye bu dünya, şairler ne güzel sesleniyor bize.
22.04.2023
ÖD