Uykusuz geceler yaşıyoruz hep birlikte.
Ülkemizin o güzel köşesinde 7.7 ve 7.6 şiddetinde olan iki depremin 13.günü.
Yurdumuzun her bir yöresinde yaşam durağanlaştı. Yaşama dair güzelliklerin renkleri soldu. Gözlerin ışığı kayboldu. Sevinçler ve umutlar yok oldu. Acılar yürekleri dağladı, hüzünler göz yaşı ile yoğruldu; içine aktı tüm insanlığın.
Bu acı silinmeyecek çok uzun bir süre yüreklerde. Ağla gözlerim ağla, bina altında kalan çocukların gözlerinde yaşanıyor bütün tarifsiz dünya.
Insanlığın içine çöktü karanlık duygular.
Elbet birgün kurtulacağız bu sendromdan, acısını yaza yaza, unutmadan.
Yeniden sarılacağız umutlara, yine göreceğiz güneşin ışığını.
Kalkacağız ayağa, sarsılırcasına…Sevgilerle ve umutlarla kavuşacağız aydınlık geleceğe…
18.02.2023
ÖD
