Bugün 06.06.2024. Sabahın çok erken saati 04:30’u gösteriyor zaman. Erken uyanınca, en güzel iş hemen kalkıp güne sporla başlamak.
Her insan gibi her hayvanın da duygusal bir dünyası var. Her sabah yürüyüş yoluna girerken Karabaş koşarak gelir yanıma. Yürüyüşte sürekli görünce Karabaş koydum adını. Kendini özel hissetsin istedim. Sonra alıştı iyice, her gün seslenince…
Manolya parkinda doğmuş, büyümüş. Altı kardeşten biri. Ailesinin hepsi ölmüş, geriye bir bu kalmış, yaklaşık beş yaşında. Sevimli mi sevimli, güzel bir erkek sokak köpeği.
Gündüzleri bir gölgede yatar, ortalığa çıkmaz, geceleri bir ağacın altında uyur, sabahlar.
Hareketli, canlı, koşarak gelir yanıma, zıplar etrafımda. Dolanır durur bir süre, atlarız zıplarız bir süre birlikte, canlanırız sevgiyle. Giderken de uğurlar, arkamdan bakar. Ama bu her gün böyle.
Erkek kadın farketmez, bazılarını sıkıştırır, üstlerine gider, havlar durur. Daha çok korkanları, etrafında dolaşır, ama ısırmaz.
Bir metreden fazla yaklaşmaz hiç kimseye.
Ürkek bir yapısı var, önceden dövüldüğünü söylerler. Baskı görmüş insanlardan. Ailesiz büyümüş. Altı kardeşten bu kalmış geriye. Yalnız ve tek başına, bir garip kalmış parkta.
Köpek severler yiyecek getiriyorlar arada, iki yıldır daha canlı ve daha özgüvenli. Çokta cana yakın.
Bugün erken kalkınca, Manolya parkını geçip, yeni düzenlenen Agora yürüyüş yolunda yürümek istedim. Beni görmesin diye yolun karşı tarafından geçtim.
Gün aydınlanmamıştı henüz. Birden arkamdan pat pat sesleri, koşarak geldi yanıma. Oysa parka bakınca, görünürde yoktu. Nasıl geldi de buldu beni, şaşırdım o anda.
Manolya parkını hiç bırakmazdı. Her sabah beklerdi parkın girişinde. Bu sabah erken çıkmıştım. Ama yinede yakaladı, takıldı peşime.
Manolya parki ile Agora yürüyüş yolu arasındakı mesafe yaklaşık beş yüz metredir. Agora’ya giderken arkamdan gelip, sonra yari yoldan geri dönerdi hep. Bu sefer yürüdü sonuna kadar. Eşlik etti güne, yalnız bırakmadı beni de:)
Şimdi sokak köpeklerini uyutmak için yasa hazırlıkları var. Nasıl kıyılır böylesi duygulu güzel köpeklere. Bir can onlar. İlgi ve sevgi bekliyorlar sadece. Çıkarsız bir sevgi. Yüzlerine gülümsemeni hissediyorlar.
Bugün ilk defa benimle geldi, yeni bir yolda birlikte yürüdük, elips şeklindeki güzergahı döndük durduk.
Saat 05:12′ de gün yeni doğuyordu. Sokak lambaları daha sönmemişti. Sadece iki tane orta yaşlara ulaşmış bir bey koşuyordu.
Yanımdan geçerlerken sordum:
– Kaç km. koşacağız, dedim.
– 12 dediler.
Yarı aydınlık bir sabahta, tempolari yüksekti. Elli yaşlarında vardılar. Sabahın erken saatinde, yaşam sevinci vardı hallerinde. Sonra iki kadın daha çıktı uzaktan yürüyüş yoluna. 600 metre uzunluğundaki yürüyüş yolunu aydınlatan sokak lambaları yine yanıyordu. Saat 05: 22′ yi gösteriyordu.
Yeniden düzenlemiş Nilüfer belediyesi. Yeşili ve çimenleri güzel olmuş. Etrafında boy boy yapraklı ağaçlar, çınarlar, dışbudaklar, akçaağaçlar…Bir baska hava katiyordu parka. Banklarıyla, spor aletleriyle, güzel kahverengi tartan zeminle…
Uzaktan kuş sesleri geliyordu. Sabahın sessizliğini kuşların civiltisi kaplıyordu. Uçan martılar havada süzülüyor, karga ve serçeler günaydın diyorlardı sanki gökyüzünden yürüyen insanlara.
Karabaş benimle birlikte yürüyordu. Parkın etrafını birlikte dolaşıp durduk. Arada ortaya çıkan kedilerin peşine düşüyor, ağaca çıkanların üstüne üstüne gidiyor, dikiliyordu havaya.
Köpeklerin duyguları vardır. Sevgiyi de hissederler, kızgınlığı da. Korkuyu da.
İnsanlar gibi, köpeklerin de karakterini yetişme koşulları belirler. Çocuklarin da, aile, okul ve çevre belirlemez mi? Mutlu çocukluğunu ve gelecekte iyi insan olma umudunu yaşam koşulları belirlemez mi? Köpeklerin de öyle, tüm canlıllar besinlerin yanında sevgiyle de beslenir doğada.
Sevgisiz büyürler sokak köpekleri. İnsansız yaşayamazlar onlar da. İlgi beklerler, sevgi beklerler, hele bir de açsalar, yiyecek umutları, en büyük dürtüleri olur yaşamda.
Sevgi verin, yiyecek verin, biraz da ilgi gösterin. Yaşasın bu canlar, uyumasın. Ekosistemde tüm canlillar yaşasın, kendi dengesinde yaşama bağlansın.
06.06.2024
Özgen Dursun
